تکنولوژی ویدیو

اسکار، اولین موجود زنده ماژولار!

اسکار در حقیقت یک موجود زنده نامیراست. چرا که دائما می تواند قطعات قدیمی خود را تعویض کند.

با معرفی اسکار، رویای تولید انسان نامیرا یا ابرانسان ها دیگر دور از ذهن نخواهد بود. اسکار در حقیقت یک نمونه کوچک آزمایشگاهی از یک موجود زنده است که از سلول های بنیادین انسان ساخته شده است.

این موجود کوچک همانند انسان قلب، شش، کلیه ، گوشت، پوست و ماهیچه داشته و مایع حیاتی که در قلب کوچکش پمپاژ می شود، در حقیقت همان خون انسان است و همانند انسان به مواد معدنی و پروتئینی نیاز دارد. البته در حال حاضر این مواد معدنی از طرق مختلفی همچون تزریق وریدی و … تامین می شوند.

اسکار چگونه متولد شد؟

پروژه اسکار با مدیریت یک بایولوژیست به نام کرنلیس والزمن (Cornelis Vlasman) آغاز شد. والزمن با کمک تیم حرفه ای خود یک آزمایشگاه مستقل را تجهیز کرد و به تولید و کشت مواد ارگانیک پرداخت.

پس از سالها تلاش، تیم والزمن موفق شدند تا یک زندگی جدید را که بر پایه سلولهای بنیادین والزمن استوار بود، خلق کنند. آنها به کمک سلولهای بنیادین والزمن و کشت و تکثیر آزمایشگاهی آنها و در نهایت استفاده از تکنولوژی پرینتر سه بعدی توانستند قلب، عروق، اعصاب، ماهیچه ها و پوست اسکار را خلق کنند.

اسکار چقدر به انسان شبیه است؟

تیم هوش مصنوعی والزمن یک مغز آموزش پذیر با استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری عمیق (Deep learning) برای اسکار ساخت تا اسکار بتواند همانند انسان بشنود و صداها را از هم تشخیص دهد و به خاطر بسپارد، ببیند و میان چهره ها و اشیا تمایز قائل شود، و حس کند! اسکار همانند انسان از حس لامسه برخوردار است و می تواند فشار، حرارت و … را حس کند. حتی قادر است میان فشار ایجاد شده ناشی از دست انسان با فشار ایجاد شده ناشی از یک جسم تیز یا سخت تمایز قائل شود. جالب است بدانید که دمای مناسب برای ادامه حیات اسکار ۳۷ درجه سانتیگراد است. درست همانند انسان.

اسکار برای زنده ماندن به تنفس، تپش قلب، جریان و تصفیه خون و همچنین مواد غذایی و گوارش نیازمند است.

برتری اسکار نسبت به انسان چیست؟

والزمن می گوید :« انسان یک سیستم بسته است. به این معنی که تمام اجزای آن ثابت و بدون قابلیت تغییر هستند و هریک باید درست سرجای خود قرار بگیرند تا مجموعه ای به نام انسان قابلیت حیات داشته باشد.» اما اسکار یک سیستم باز است. یعنی تمامی اعضا قابلیت تعویض به صورت کاملا مستقل را دارا می باشند. در حقیقت ویژگی ماژولار بودن اسکار به این معنی است که هر کدام از اعضا می توانند به عنوان یک ماژول به اسکار متصل شوند و یا از آن جدا شوند بدون آنکه در عملکرد کلی اسکار خللی وارد شود. حتی می شود تعداد بیشتری از یک عضو را به اسکار متصل کرد و کارایی آن را افزایش داد.

مثلا شما می توانید هرچقدر که نیاز دارید دست و پا به اسکار متصل کنید. اسکار بلادرنگ اتصال دست و پا را تشخیص داده، خون را در رگ های عضو متصل شده پمپاژ کرده و مغز متفکر اسکار کنترل آن عضو را به دست میگیرد و از طریق رشته های عصبی فرمان لازم را به آن عضو دیکته می کند.

به عنوان مثال هنگامی که شما یک بازوی جدید به اسکار اضافه می کنید مغز متوجه می شود که اسکار قابلیت حرکتی به دست آورده است. جالب است بدانید هنگام اتصال بازوی حرکتی به اسکار، اولین دستوری که مغز به بازو دیکته می کند این است که اسکار را به سمتی هدایت کند که دمای مناسب ۳۷ درجه داشته باشد.

ماژولار بودن اسکار علاوه اینکه به او اجازه می دهد تا به صورت نامحدود رشد کند و اعضای جدید را بپذیرد، امکان تعویض اعضای از کار افتاده را نیز به راحتی فراهم می کند. شما برای تعویض یا قطع یک عضو فقط کافیست آن را از بقیه اعضا جدا کنید بدون آنکه ذره ای خونریزی به وجود آید. در حقیقت اعضا از طریق دو ورودی رگ و یک درگاه اتصال رشته اعصاب به سادگی به یکدیگر متصل و از یکدیگر جدا می شوند. درست مثل یک فلش مموری که به سادگی به USB کامپیوترتان وصل می کنید و جدا می کنید.

جمع بندی

اسکار در حقیقت یک موجود زنده نامیراست. چرا که دائما می تواند قطعات قدیمی خود را تعویض کند. امید می رود پروژه اسکار در آینده به انسان ها این امکان را بدهد که به راحتی اعضای بیمار یا کم توان خود را با نمونه های بهتر و سالم تری جایگزین کنند. همچنین در بعد کلان، اسکار می تواند به ربات هایی انسان نما با مغز متفکر هوش مصنوعی و بدن انسان تبدیل شود که قابلیت ابرانسان شدن دارند. تصور کنید انسانی با شش دست، چهار پا و دو سر!! خیلی دور از ذهن نیست! پس منتظر باشید تا به زودی با این موجودات افسانه ای در دنیای واقعی روبرو شوید!

 

 

امیرحسین بدخشان

نظر

برای ارسال نظر خود اینجا کلیک کنید